Dag 6
Het besef van dagen begint inmiddels te vervagen, behalve voor de kleuter want die weet het nog precies. Handig, haha. Ik was vandaag vroeg wakker, zo rond half 4 en kon daarna niet meer slapen. De kleuter werd rond 5 uur wakker. We eten samen ontbijt en vermaken ons met een spelletje. De weersvoorspellingen voor vandaag en morgen zijn nog steeds slecht. Veel regen en voor Belizaanse begrippen echt koud (net boven de 20 graden). Veel mensen lopen hier nu met dikke truien aan. Voor ons zijn deze temperaturen natuurlijk prima, maar we hebben ondertussen de meeste leuke dingen in de omgeving wel gedaan. Eigenlijk hadden we nu al graag naar Caye Caulker gegaan, maar met dit weer is dat zonde. Zodra mijn man ook uit bed is bespreken we wat we vandaag nog kunnen gaan doen. We besluiten zo eerst (kleine) boodschappen te gaan doen, honden- en kattenvoer te kopen om te doneren om vervolgens via de redelijk nieuwe Coastal Highway naar Gales Point te rijden.
Als we bijna op het punt staan om weg te gaan, krijgen we zelfgemaakte Fry Jacks van de personen waar we verblijven. Hij heeft zoete en hartige gemaakt. De zoete hebben we nog nooit gehad. Er zit poedersuiker op en jam bij. We laten de kleuter de zoete proeven en eten zelf de hartige op. De hartige zijn gevuld met refried beans en salsa (gesneden tomaat, ui en peterselie). Ik neem ook een hapje van de zoete. Het smaakt een beetje als een oliebol of donut. Dit kan ik wel elke dag eten. En de kleuter ook.
Belize City Animal Aid
Na ons ontbijt halen we nog wat kleine boodschappen voor onderweg en gaan we eerst langs de dierenwinkel om honden- en kattenvoer te kopen. Ik heb vanuit huis een kleine fundraising gedaan, omdat ik volgende week twee ochtenden als vrijwilliger ga helpen bij een spay & neuter program van Cayo Animal Welfare Society. Ik heb totaal € 300,- ingezameld en heb besloten dat bedrag te verdelen over twee organisaties. Ik heb contact opgenomen met Belize City Animal Aid om te vragen of zij op het moment iets nodig hebben. Ik geef namelijk liever spullen dan contant geld, zodat ik zeker weet dat het goed besteed wordt. Bij ons om de hoek ligt Reimers Feed Mill waar ik een grote zak hondenvoer (25kg) en een grote zak kattenvoer (10kg) koop. Beide zakken kosten BZ$100 (omgerekend zo’n € 50) dus bij elkaar € 100,- Dat is precies het bedrag wat ik aan deze organisatie wil doneren, dus perfect.
Ik heb het adres van een vrijwilliger gekregen waar we het voer kunnen brengen, dus daar gaan we de zakken eerst afgeven. Ze woont vlakbij het appartement waar wij verblijven, dus we hoeven gelukkig niet naar een slecht(er) deel van de stad. Als we bij het huis aankomen lijkt er eerst niemand thuis, maar gelukkig na een paar minuten komt er toch iemand naar buiten. We kletsen even met deze vriendelijke mevrouw en laten de zakken voer achter.
Gales Point
Vervolgens gaan we op pad en rijen we via de Coastal Highway naar Gales point. Gales Point is een heel klein stadje gelegen op een soort schiereiland. Het ligt aan een lagoon waar zeekoeien leven, dus wie weet kunnen we er één zien. De weg naar Gales Point was tot een aantal jaar geleden zo slecht dat geadviseerd werd deze niet te rijden. Zo’n drie jaar geleden is de weg helemaal opgeknapt en geasfalteerd en nu is het een snelle(re) route naar het zuiden van Belize. Het is voor ons dan ook de eerste keer dat we deze weg rijden en ook de eerste keer dat we Gales Point gaan bezoeken. We hebben met elkaar afgesproken dat we elke keer als we hier zijn iets nieuws moeten bezoeken, dus bij deze!
De Coastal Highway blijkt een prachtige route omgeven door heuvels en jungle. Om de paar kilometer staan (nieuwe) borden met ‘Let op overstekende tapirs’ of ‘Let op overstekende jaguars’. De weg is inderdaad nog spiksplinternieuw zonder potholes (diepe gaten in de weg). Dat is op alle andere (snel)wegen wel anders.
Zodra we richting het schiereiland van Gales Point rijden en het dorpje inrijden wordt de weg smal en onverhard. De weg is omgeven door alleen maar krotjes, waardoor ik me niet (meer) veilig voel. We rijden nog een klein stukje door en besluiten vervolgens om te keren en niet verder te rijden. We kijken nog even snel de lagoon over of we niet toch toevallig een zeekoe zien, maar helaas.
We rijden nog een klein stukje verder over de Coastal Highway richting Melinda Forest Reserve. We wilden hier misschien nog een stukje wandelen, maar ik zit dit niet (meer) zitten. We besluiten terug te rijden.
Excalibur Adventure Park
We stoppen bij Excalibur Adventure Park. Vanaf de snelweg zag dit er mooi uit en misschien dat we daar nog een klein rondje kunnen lopen. We bestellen bij de bar ons eerste watermeloen sap van deze vakantie, maar mij smaakt het niet. Misschien is het niet zoet genoeg of is het niet meer echt vers. Ze hebben inderdaad wat mooie aangelegde trails waar we vrij mogen wandelen. We lopen zo’n 15 minuten tot de kleuter aangeeft dat haar benen moe zijn. Ze heeft het laatste dagen wat moeilijk, wat natuurlijk logisch is in zo’n hele andere omgeving. Ze geniet overigens wel (bijna) overal van en vindt het geweldig om zelf foto’s te maken met haar camera. Maar nu heeft ze er even geen zin meer in en weigert terug te lopen. Na zo’n 5 minuten op haar te hebben ingepraat krijg ik haar weer aan de wandel en lopen we rustig terug. Als we eindelijk weer bijna bij de auto zijn zien we nog een kleine grot waar we even naar binnen kijken. Dat vindt de kleuter wel super spannend en interessant! Gelukkig sluiten we positief af. De weg terug duurt lang, maar met Mega Mindy – Zo sterk als staal op repeat maken we het (voor de kleuter) nog een beetje gezellig.
Chef Roger
We bestellen als avondeten voor ons alle drie een falafelwrap, maar de kleuter vindt het helaas niet lekker. We dachten we proberen eens wat anders dan frietjes (haha). Ik maak vervolgens voor haar een boterham met hummus, tomaat en komkommer.
Rond een uur of acht slapen de kleuter en ik.
Comments are closed.