Manchester

Dag 1

Woensdagochtend 7:08 uur neem ik de trein naar Schiphol. Ik ga vier dagen in m’n eentje naar Engeland. Ik verblijf twee nachten in Manchester en één nacht in Birmingham om twee concerten van mijn favoriete artiest Jamie Grey bij te wonen. Het is mijn eerste keer in zowel Manchester als Birmingham, maar ik heb genoeg tijd om beide steden te verkennen.

In de spits met de auto naar Schiphol gebracht worden is niet erg handig en aangezien ik in de UK ook met de trein moet, kan ik maar beter meteen m’n angsten in de ogen kijken en direct de trein nemen (voor diegene die me niet kent, ik heb een angststoornis en haat het ov). De trein is gelukkig rustig en voor ik het weet ben ik op Schiphol.

Er is geen wachtrij bij de security, maar ik moet wel even wachten bij de douane. Ik heb de borden naar de juiste gate gevolgd, maar ik moet alsnog na de douane zo’n 20 minuten lopen voordat ik er ben. Maar uiteraard ben ik prima op tijd en heb ik nog een uurtje tot we gaan boarden.

Mijn vlucht vertrekt iets later dan de geplande 10:00 uur, vanwege drukte door vertrekkende vliegtuigen. We taxiën eerst ook nog een flink eind naar de Polderbaan. Ik ben net weer gewend aan de zomertijd en nu ga ik weer een uur terug in de tijd. Het voelt een beetje als tijdreizen. Er is letterlijk geen wolkje aan de lucht en ik heb een plek bij het raam, dus ik geniet van het uitzicht over het Engelse landschap. Na een korte vlucht van zo’n 50 minuten landen we in Manchester.

Aankomst in Manchester

Er is geen lange wachtrij bij de douane in de UK, dus ik kan vrij vlot het vliegveld verlaten. Er wordt wel flink verbouwd dus het is even zoeken naar het treinstation, van waar ik de trein neem naar Manchester Piccadilly. Het is ook nog een flink stuk lopen. Ik koop een ticket voor de Transpennine Epxress en omdat het buiten de spits is betaal ik maar £5.- Ik neem om 11:44 uur de trein en binnen 15 minuten sta ik in het hart van de stad.

Vanaf het station wandel ik op mijn gemak naar Purezza, een vegan pizzeria in het Northern Quarter. Ik bestel de lunchdeal voor £15.- en kies een kleine vier-kazenpizza (met de meest heerlijke vegan gorgonzola) en een zuurdesem knoflookbroodje met brie. Ik neem er nog een smoothie met passievrucht en mango extra bij. Als afsluiter neem ik een cappuccino. Dit was echt heerlijk.

The Northern Quarter

Na de lunch loop ik richting Afflecks warehouse, een groot gebouw met drie verdiepingen vol alternatieve winkeltjes. Van vintage kleding tot handgemaakte accessoires en – tot mijn verrassing – een Pokémon-winkel. Ik loop rustig rond en verdwaal ook een paar keer. Ik kijk m’n ogen uit. In de Pokémon winkel koop ik iets leuks voor mijn dochter en beneden in de Manchester Shop koop ik een souvenir voor mezelf.

Rustige avond

Halverwege de middag loop ik naar de Premier Inn op Princess Street, waar ik vanaf 15:00 uur kan inchecken. Ik stop nog even bij de supermarkt om wat eten te kopen voor vanavond. Ik ken mezelf: na deze lange dag kom ik straks écht mijn kamer niet meer uit. Ik koop voorverpakte vegan sandwiches, burritos en een bakje watermeloen.

Mijn hotelkamer is op de 15e verdieping en heeft een geweldig uitzicht over het westen van Manchester. Ik neem een heerlijke douche en plof daarna op bed waar ik een serie aanzet. Ik heb meer dan 11.000 stappen gezet vandaag. Dat is voor mijn doen erg veel, dus het is niet gek dat ik kapot ben.

Rond 18:00 uur eet ik mijn avondeten op en kijk de hele mini-serie La Palma af. Ik merk dat mijn lijf nog vol zit met adrenaline van de reis en alle nieuwe indrukken, dus ik slaap voor mijn doen pas laat. Misschien was het kijken van een spannende serie ook niet de beste keuze.

Dag 2

Ik ben heel vroeg wakker (5:15 uur) en heb onrustig geslapen. Ik blijf nog wel even lekker in bed liggen en ga rond 8:00 uur naar beneden voor ontbijt. Ik voel me best een beetje wiebelig dus weet dat ik even goed moet ontbijten. Ik neem eerst een kom sojamelk met fruit en een kop koffie en neem daarna een English Breakfast met twee vegan worstjes die de chef speciaal voor me maakt. Ik neem nog een glaasje sinaasappelsap en neem een banaan mee voor later.

Ik ga nog even terug naar m’n kamer, waar ik nadenk of ik er nog op uit moet gaan vandaag. Ik wil eigenlijk graag nog naar Castlefield, maar voel dat ik ook behoorlijk moe ben. Castlefield is een oud stukje Manchester en ligt op zo’n 25 minuten lopen. Ik besluit te gaan, maar neem op de heenweg de gratis bus, zodat ik niet twee keer dat stuk hoef te lopen. De gratis bus rijdt een rondje door de stad, maar wel maar één kant op. Daarom neem ik nu heen de bus. Ik vraag aan de buschauffeur of hij het even kan zeggen als we bij de juiste halte zijn, maar hier lijkt hij geen zin in te hebben en dus stap ik een halte ’te laat’ uit.

Castlefield

Vanaf de bushalte op Barton Street loop ik naar het Castlefield viaduct. Deze oude spoorbrug uit de Victoriaanse tijd is omgetoverd tot een groene urban garden. Tussen de bloemen, planten en rustplekken heb je tof uitzicht op de moderne architectuur van Manchester. Echt zo tof dit! Er staat nu nog niet zoveel in bloei natuurlijk, maar toch is het ook nu al een fijne plek om te zijn.

Hierna wandel ik verder langs de kanalen van Castlefield en geniet van dit bijzondere stukje Manchester. Ik loop via de Castlefield Historical Zone terug richting m’n hotel, maar maak onderweg nog een stop bij Mancoco coffee waar ik een cappuccino drink en een granola cakeje eet. Vervolgens loop ik in zo’n 15 minuten terug naar het hotel.

The Eighth Day Café

Rond één uur hijs ik mezelf overeind en ga ik lunchen bij The Eighth Café wat om de hoek ligt. Dit is een volledig vegan café. Ik heb een beetje keuzestress, want het ziet er allemaal echt heerlijk uit. Ik ga uiteindelijk voor een champignon/walnoten Wellington met gebakken aardappeltjes en wat groenten. Ik bestel ook een rode biet/wortel sap erbij. Het is er niet zo druk, dus ik eet in alle rust deze heerlijke lunch op. Ik loop vervolgens terug naar m’n hotel en blijf daar de rest van de middag om uit te rusten.

Jamie Grey

Het is éindelijk zo ver. Ik heb hier zo lang naar uitgekeken en nu gaat het eindelijk (weer) gebeuren. De reden dat ik hier ben. Ieh! Jamie treedt vanavond op in het Deaf Institute wat letterlijk om de hoek van mijn hotel ligt. Ik kan het zelfs vanuit m’n raam zien!

Ik sluit rond 18:30 uur aan in de korte rij en ontmoet hier ook wat anderen van de Jamie Grey Patreon. Ik ontmoette hen vorig jaar voor het eerst in London bij de Late Bloomer album launch. Het is leuk hen weer te zien!

Rond 19:15 uur mogen we naar binnen en komen we in het meest schattige concertzaaltje ever. Niamh MCCrystal is het voorprogramma. Ik ken haar niet, maar het is prachtig. Ik koop alvast wat merch (een beanie en een t-shirt) en rond 20:30 uur begint Jamie te spelen en wauw. Gewoon wauw. Het voelt zo onwerkelijk om hier te zijn.

Rond 21:45 uur is het afgelopen en helaas komt Jamie ons deze keer geen gedag zeggen. Om 22:00 uur worden we bijna naar buiten geschopt. In de UK duren concerten altijd maar tot 22:00 en dan is het ook echt klaar en moet iedereen naar buiten.

Ik zeg de meiden gedag en loop het kleine stukje terug naar m’n hotel. Ik bekijk nog even de video’s die ik heb gemaakt en ga dan slapen.

Dag 3

Ik heb helaas weer niet zo goed geslapen en rond 5:00 uur ben ik weer wakker. Ik doe hetzelfde als gisteren en blijf nog even in bed liggen en ga rond 8:00 uur naar beneden om te ontbijten.

Ik pak m’n spullen in en check rond 10:15 uur uit. Het is 15 minuten lopen naar Manchester Piccadilly, waar ik om 11:03 de Cross Country trein naar Birmingham neem. Ik heb hiervoor van te voren een ticket gekocht en die kostte me maar £8.-

Let’s go!

Bekijk meer foto’s in mijn Instagram Highlight