Dag 4
De kleuter is om half 3 klaarwakker – lange leven de jetlag – dus we zijn ‘lekker’ vroeg uit bed. Terwijl ik probeer dag 3 op papier te zetten, vermaakt de kleuter zich met een filmpje en haar speelgoed. We ontbijten met de cornflakes en amandelmelk, maar rond een uur of 8 hebben we wel zin in een tweede ontbijt (haha). We moeten nog even wat kleine boodschappen halen en besluiten naar de Save U supermarkt te gaan. Daar verkopen ze namelijk verse warme hapjes, waarvan meestal minimaal ook één vegan. Ze hebben vandaag groente samosa’s gevuld met linzen en aardappel. Ze zijn een klein beetje pittig, maar zó lekker. De kleuter lustte ze de vorige keer niet, maar nu smult ze er ook van! Ze heeft wat zakgeld gekregen van opa en oma en ziet in de supermarkt Frozen Walkie Talkies. Dat wil ze eigenlijk al heel lang, dus die gaan ook mee. Uiteraard heb ik er niet over nagedacht dat je een schroevendraaier nodig hebt om de batterijen erin te doen, maar gelukkig kunnen we die even lenen. Pfiew.
Crooked Tree Wildlife Sanctuary
We kijken even op de buienradar, want het weer is nog steeds niet geweldig. We besluiten achter de buien aan te rijden en vertrekken rond een uur of 11 richting Crooked Tree Wildlife Sanctuary. Crooked Tree Wildlife Sanctuary staat bekend als één van de beste vogelplekken van Belize. Het is omgeven door water en dus kun je er vooral veel watervogels vinden. We zijn er al eens eerder geweest, maar de weg er naartoe is erg slecht en dus heb je een pick-up nodig om er te komen. Omdat het al heel veel heeft geregend, weten we ook niet of we er überhaupt kunnen komen, maar we kijken wel hoe ver we komen.
Het grootste deel van de weg blijkt inmiddels geasfalteerd en alleen de laatste 200 meter zijn nog heel slecht. Maar met onze pick-up is het te doen. We kopen entree tickets van zo’n € 4,- per persoon, vragen even waar we het beste korte stukjes kunnen lopen en rijden dan verder. Het grootste deel kunnen we met de auto doen, waarna we af en toe uitstappen om even te lopen en vogels te fotograferen. We zien onder andere de Amerikaanse Reuzenijsvogel, Groefsnavelani’s en de Witvleugeltreurduif. Het is een stuk leuker dan we hadden gedacht en het is een perfect uitje voor vandaag. Onderweg smeren we een boterham met pindakaas en als we moe worden rijden we weer naar huis.
Neries
Einde van de middag zijn de kleuter en ik best wel heel moe, maar we besluiten er toch nog even op uit te gaan om te eten. We gaan naar het restaurant van de vrienden waar we nu ook verblijven, Neries. Dit is een klein lokaal restaurant, dus we eten hier altijd typisch Belizaans (maar natuurlijk wel vegan!) Vandaag eten we rice & beans met gebakken banaan en een bord vol groenten en de kleuter… frietjes. Op de terugweg zien we nog twee wasberen door de straat lopen, wat tof!
We liggen vandaag allemaal vroeg op bed.
Dag 5
We zijn vandaag om een schappelijke 5:30 uur wakker. Het gaat de goede kant op! We eten weer ons cornflakes ontbijt en bespreken wat we vandaag zullen gaan doen. Het is een bewolkte dag en de temperatuur komt niet boven de 24 graden uit. Dat is echt koud voor Belize, maar in principe blijft het wel droog dus is het juist een perfecte dag om ergens te wandelen.
Maar eerst hebben we de kleuter beloofd Fry Jack te halen. Dit is gefrituurd deeg met (in ons geval) refried beans en soms salsa (tomaat/uit) erin. Dit eten ze hier in principe voor ontbijt. Mijn man gaat rond een uur of 9 voor ons allemaal Fry Jack halen bij The Green Shop om de hoek. Oh. Dit is echt zo héérlijk. Echt mijn favoriete eten hier. De kleuter vindt het ook heerlijk en smult hem helemaal op.
Als de Fry jacks op zijn gaan we op pad richting de Community Baboon Sanctuary. Ik schreef hier in 2023 ook al over. Hier leven geen bavianen (zoals de naam doet vermoeden), maar brulapen (Black Howler Monkeys) in het wild. Het ligt op zo’n drie kwartier rijden en uit ervaring weten dat we niet ver in de jungle hoeven te lopen om de apen te zien. Perfect dus met een kleuter.
Als we er aan komen is het er behoorlijk druk! Dat zijn we niet gewend, haha, normaal zijn we de enige. Degene die ons altijd een rondleiding geeft (Elvis) zien we dan ook niet. Die is waarschijnlijk al op pad met een andere groep. De lokale verkoper die er altijd staat herkent ons wel meteen, maar we hebben weinig tijd om te praten want we worden gelijk ‘gedwongen’ met een ander gezin mee te gaan. Inmiddels regent het best hard, dus we wachten heel even tot de bui voorbij is en wandelen vervolgens de jungle in richting de brulapen. Onderweg laat de gids ons een kolibrie nestje zien, wat misschien 3 cm groot is, en we zien ook heel veel bladsnijdersmieren over het pad lopen. Geweldig hoe die allemaal stukjes groen blad vervoeren.
We moeten deze keer best een stukje lopen naar de apen (maar alsnog prima te doen). Een baby brulaap komt nieuwsgierig kijken en die kunnen we dus van heel dichtbij bewonderen en fotograferen. De gids laat de brulapen nog even brullen, zodat we horen wat een enorm lawaai ze maken. Door zelf te brullen gaat de mannelijke brulaap dit ook doen. Ik kan hier echt niet genoeg van krijgen en vind het elke keer weer zo bijzonder en prachtig om deze mooie dieren in het wild te zien.
Als we terug zijn van de tour, kopen we nog twee verse kokosnoten die voor onze neus worden opengemaakt met een machete. We drinken kokoswater en eten daarna het verse vruchtvlees uit de kokosnoot. Zó lekker. De honden die er rond lopen krijgen onze restjes. De kleuter koopt van het resterende deel van haar zakgeld (van opa en oma) een schilderijtje met een papegaai. Ze is er helemaal verliefd op.
Op de terugweg valt de kleuter al snel in slaap en smeer ik voor ons een boterham met pindakaas. In Nederland doet ze al heel lang geen middagslaapje meer, maar op vakantie slaapt ze altijd onderweg in de auto. We kopen langs de weg een grote zak tomaten en een komkommer (voor omgerekend zo’n € 3-). Eenmaal thuis maak ik voor de kleuter een boterham met hummus, tomaat en komkommer.
Avondeten
We rijden naar Martha’s café, wat tegenwoordig ook in de avond open is. We hebben alleen een erg vermoeide en hongerige kleuter bij ons (en zelf voelen we ons ook zo) dus als we na zo’n 15 minuten nog steeds niet onze bestelling hebben doorgegeven besluiten we weg te gaan en maar friet te gaan halen. Op vakantie doen we vooral niet moeilijk over wat we eten en vooral niet over wat de kleuter eet. Het komt thuis wel weer goed.
Ze kan nog net wakker blijven tot m’n man de frietjes heeft gehaald en zodra het eten erin zit gaan we samen naar bed.
Comments are closed.