Dag 11
Het is tijd om de grote, bruisende stad achter ons te laten en ons onder te dompelen in de prachtige natuur van Arizona. Zonder stops is het zo’n 4,5 uur rijden van Las Vegas naar Grand Canyon Junction, waar onze Airbnb ligt. In plaats van Highway 40 te rijden, besluiten we een klein stukje om te rijden, zodat we Historic Route 66 kunnen rijden.
Hackberry
Langs Route 66 stoppen we bij Hackberry General Store. Ooit was Hackberry het kloppende hart van een mijnwerkersstadje, waar avonturiers zich vestigden in de hoop op rijkdom uit de nabijgelegen zilvermijn. Het was een ruig Wild-West stadje, tot de mijn werd gesloten en Hackberry langzaam in verval raakte. De komst van reizigers langs Route 66 bracht echter nieuw leven in de Hackberry General Store, die uitgroeide tot een iconische stop. Binnen vind je muren vol historische borden en Route 66-memorabilia, terwijl buiten roestige oldtimers en oude brandstofpompen een nostalgische sfeer creëren. Als we rondlopen op het terrein, vinden we ook een oude ‘music hall’. De kleuter bedenkt zich geen moment en springt het podium op om ons een concert te geven. Och, mijn hart. We kopen zelf ook wat souvenirs (uiteraard een iconisch Route 66 bord) om vervolgens onze route weer te vervolgen. Hackberry is echt een leuke, korte stop – en de perfecte plek voor een paar echte Amerikaanse foto’s!
Grand Canyon Junction
De rest van de reis gaat voorspoedig, al komen we wel in een flinke (sneeuw)bui terecht. We komen redelijk op tijd aan bij onze volgende accommodatie in Grand Canyon Junction. Het ligt een beetje afgelegen en we komen er over onverharde wegen. Het is een Airbnb en het ziet er opzich prima uit, maar van binnen blijkt het niet erg schoon. Na contact met de eigenaar, komt er een schoonmaker langs. We wachten even tot zij is geweest en besluiten dan om vast wat informatie te gaan verzamelen over de Grand Canyon. We rijden naar een Visitor Centre in Tusayan, een stadje halverwege op de route naar de Grand Canyon. We nemen wat folders mee, zodat we alvast kunnen bedenken hoe we het morgen, als we naar de Grand Canyon gaan, gaan doen. Ze geven over niet te lang slecht weer op, dus we (ik) willen graag voor het donker weer thuis zijn. We rijden daarna dus weer terug naar onze accommodatie en eten daar.
Dag 12
We gaan vandaag op tijd op pad richting Grand Canyon. We rijden net voor 8 uur langs de ingang, waar we (weer) zo door kunnen rijden. En wauw, we worden direct verrast door prachtige Wapiti’s langs de weg. Wat blijven ze rustig staan! We nemen even de tijd om deze prachtige dieren te bewonderen, want zoiets zie je niet elke dag!
We rijden met de auto de hele Entrance Road af vinden een laatste parkeerplekje aan de Village Loop Drive voor de Bright Angel Lodge. We hebben mazzel, want vanaf hier is het maar een paar minuten lopen naar de pendelbusjes. Het is hier goed geregeld, want er rijden pendelbusjes af en aan langs de hele canyon (over Hermit Road) die overal stoppen. Dit zit bij de toegangsprijs inbegrepen (bij ons dus bij onze Beautiful America Pas). Een soort hop on, hop off idee. Je kunt ook hiken, maar niet alle paden zijn buggy vriendelijk dus wij maken gebruik van de pendelbusjes. We hebben besloten om niet alle stops te doen, want dat zou best wat tijd kosten en met onze kleuter zien we dat niet zo zitten. Het is nu zo vroeg in de ochtend nog een beetje fris, maar we hebben wel echt super mooi helder weer.
Grand Canyon
We moeten even wachten op het pendelbusje en stappen stappen vervolgens weer uit bij de eerste stop genaamd Trail View Overlook. We lopen een steil trap naar beneden binnen een paar minuten staan we al op het uitkijkpunt. We kijken direct onze ogen uit. Wat is dit adembenemend mooi en eigenlijk niet in woorden uit te drukken. En we zijn er nog maar net!
We wachten op het volgende pendelbusje en stappen uit bij Maricopa Point. Dit is wel echt het uitzicht waar je aan denkt bij de Grand Canyon. De rode rotsen strekken zich zo ver uit dat het oneindig lijkt. Het is echt gigantisch. Omdat de kleuter niet zoveel geduld heeft, is het even (snel) kijken, foto’s maken en weer door. Gelukkig zijn de uitzichtpunten vanaf de bus stops niet ver lopen en is het in dat opzicht prima te doen met een kleuter. Het is wel opletten, want niet alles is goed afgezet dus we verliezen de kleuter geen moment uit het oog.
We lopen weer terug, wachten op het pendelbusje en stappen uit bij de volgende halte Powell Point. Hier vind je ook de Masonic Temple. Ook vanaf hier is het uitzicht weer adembenemend en maken we nog wat leuke foto’s.
Vanaf Powell Point lopen we naar Hopi Point. Het is ondertussen bijna 12 uur en de kleuter begint een beetje ongeduldig te worden. We houden haar om de beurt in de gaten, zodat we beide wel ook even kunnen genieten van het uitzicht. Ik blijf het een bizar idee vinden dat ik gewoon in de Grand Canyon ben. Ik merk dat ik het wel lastig vind om er écht van te genieten, gezien we zo’n avontuurlijke kleuter hebben rondlopen. Ze heeft vandaag ook absoluut geen zin om op de foto te gaan. We proberen haar niet te dwingen, maar we vinden ook wel erg zonde als ze hier nergens op de foto staat. Dus met heel veel moeite kunnen we een paar foto’s samen maken.
Onze laatste stop is Mohave Point. Er zijn nog vier stops, maar wij besluiten dat het wel mooi is geweest na deze stop. We hebben echt veel kunnen zien en de kleuter begint het nu gewoon echt niet leuk meer te vinden (en wij dus ook niet). We lopen langs een ‘Pygmy Forest’ en verbazen ons dat op deze hoogte nog zoveel planten en dieren leven. We komen ook de grondeekhoorn tegen. Wat leuk! We nemen vervolgens het pendelbusje weer terug naar het beginpunt. We lopen nog even door het museum en vervolgen dan onze weg.
Desert View Point
Het is net na de middag en daarom besluiten we nog een stukje langs de canyon te rijden richting Desert View Point. Weer komen we de prachtige Wapiti’s tegen langs de weg. We maken nog even een snelle fotostop bij Najavo Point om vervolgens in de sneeuw aan te komen bij Desert View Point.
We lopen door de sneeuw richting de wachttoren. De kleuter staat erop dat we de toren in gaan, maar na even rondvragen moeten we daar minstens een uur op wachten. Gezien het geduld van de kleuter al op is, besluiten we daar niet op te wachten en met een enigszins teleurgestelde kleuter nog even rond te lopen.
Plaza Bonita Restaurant
Het is ondertussen einde van de middag en we besluiten op de terugweg vroeg te dineren bij Plaza Bonita Restaurant in Tusayan. We bestellen hier een Mexicaanse wrap en voor de kleuter frietjes met ketchup. Dat gaat er wel in!
Na het diner rijden we terug naar huis en gaan redelijk op tijd slapen. Wauw, wat was dit een bizar mooie en bijzondere dag.
Comments are closed.