Dag 3
We zijn allemaal weer rond 3 uur wakker. Er zit helaas dus nog niet echt verbetering in. We stappen dan ook maar om 7 uur in de auto om ontbijt te halen. We kopen gevulde fry jacks met refried beans bij the green house. Fry jacks is mijn favoriete Belizaanse eten. Het is een soort van gefrituurde tortilla die je met van alles kunt vullen. De vegan optie is vullen met refried beans. We rijden vervolgens door naar het koffietentje B-aked voor koffie. Ik bestel een iced latte met havermelk, maar het is niet te drinken. Het ruikt en smaakt heel erg zuur. Ik drink het dus ook niet op. Hierna rijden we naar de supermarkt voor samosa’s die onze dochter graag wil eten, maar die hebben ze vandaag helaas niet. Gelukkig eet onze dochter wel een fry jack.
Community Baboon Sanctuary
M’n man spreekt om half 9 af met een vriend die voor ons met korting kaartjes voor de watertaxi heeft gekocht. We gaan namelijk morgen naar het eiland Caye Caulker. Zodra hij weer thuis is pakken we wat spullen en gaan we naar de Baboon sanctuary rijden. Dat is zo’n 45 minuten rijden vanaf de stad. Het is niet zoals de naam doet vermoeden een bavianen sanctuary, maar er leven brulapen. We gaan hier sinds een paar jaar elke keer heen. De brulapen zitten op loopafstand en zijn met een gids makkelijk te vinden. Heel fijn als je een kind bij je hebt. Onderweg zoeken we de boomtoppen al af naar apen, maar die vinden we niet. We vinden wel een groep aracaris. Mijn favoriete Belizaanse vogels.
We komen rond half 11 aan bij de sanctuary en zien gids Robert. We kennen hem al heel lang en zien hem vaak als we hierheen gaan. Hij herkent ons ook. We kijken even bij het souvenir kraampje, gaan naar de wc en kopen onze toegangskaartjes van zo’n € 10,- per stuk. We lopen vervolgens met Robert naar het stuk waar de brulapen zitten. We weten dat de brulapen hier altijd vlakbij zitten en dus is het ideaal als je een kind bij je hebt. En inderdaad, na zo’n 5 minuten vinden we de groep brulapen. We maken wat foto’s en luisteren naar het gebrul van de apen en lopen vervolgens weer rustig terug. Normaal gesproken vertelt de gids natuurlijk wel wat meer over de natuur. Maar omdat wij hier elke keer komen weet hij dat we alleen eventjes de apen willen zien. Maar Robert weet echt ontzettend veel van de planten en de dieren die hier leven. Dit blijft altijd echt zo’n geweldige en bijzondere ervaring!
Er komen ondertussen donkere wolken aan en het begint ook in de verte te donderen. Hopelijk zijn we net op tijd terug bij de auto voordat er een tropische bui losbarst.We rijden weer naar huis en komen inderdaad onderweg in meerdere tropische regenbuien terecht. We komen onderweg ook nog een prachtige Amerikaanse reuzenijsvogel (Ringed Kingfisher) tegen. We rijden als het weer droog is langs het stuk land waar we eigenaar van zijn, om te kijken hoe het erbij ligt. De weg ernaartoe blijkt ondertussen geasfalteerd, dus dat is top. Voorheen moesten we over een gravelweg met gaten om er te komen.
We besluiten vervolgens om voor een late lunch langs chef Rogier te rijden, om daar onze favoriete falafel wraps te bestellen. Terwijl we wachten op ons eten, vermaakt onze dochter zich met de dochter van Rogier die 1 jaar ouder is. Ook hier komen we al jaren en Rogier is verrast ons weer te zien. We nemen onze bestelling mee naar huis en eten het thuis op.
De rest van de dag hangen we wat bij het huis en we gaan rond 19:30 slapen
